bredzić


bredzić
bredzić {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb, bredzićdzę, bredzićdzi, bredź {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'mówić coś bez związku logicznego na skutek utraty kontroli świadomości; majaczyć': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bredzić w malignie, w gorączce. Bredzić przez sen. Bredzić po pijanemu. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'z niechęcią: mówić rzeczy odbierane jako nieprawdziwe i nielogiczne; też: mówić w sposób zawiły, bałamutny': {{/stl_7}}{{stl_10}}Przestań bredzić o tym swoim szlachectwie, bo jeszcze sam w nie uwierzysz. Skup się i przestań bredzić.{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}mówić [i syn.] od rzeczy; mówić [i syn.] trzy po trzy {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bredzić — jak (Piekarski) na mękach zob. męka 1. Bredzić niestworzone rzeczy zob. rzecz 15. Bredzić od rzeczy zob. rzecz 12. Bredzić trzy po trzy zob. trzy 1 …   Słownik frazeologiczny

  • bredzić — ndk VIa, bredzićdzę, bredzićdzisz, bredzićdził 1. «mówić w gorączce lub we śnie wyrazy albo zdania bez sensu i związku; majaczyć» Bredzić przez sen. Bredzić w gorączce. 2. «mówić głupstwa, bzdury, niedorzeczności, opowiadać o rzeczach i sprawach… …   Słownik języka polskiego

  • bredzić — Mówić rzeczy nonsensowne i absurdalne Eng. To talk nonsense …   Słownik Polskiego slangu

  • rzecz — 1. Brać się, wziąć się do rzeczy «przystępować, przystąpić do jakiejś pracy, zaczynać, zacząć działać»: „Chłopaki” ostro wzięli się do rzeczy. Najwyższy złapał „drugiego” za głowę i podniósł na wysokość pół metra. W tym czasie inny wskoczył na… …   Słownik frazeologiczny

  • męka — 1. pot. Bredzić, pleść itp. jak (Piekarski) na mękach «mówić bez sensu»: (...) na takiego durnia wyrośniesz jak twój ojciec – co tylko książki i kwiaty (...) a ty zamiast się tym przejąć, pleciesz jak Piekarski na mękach (...). E. Zegadłowicz,… …   Słownik frazeologiczny

  • trzy — 1. pot. Bredzić, mówić, klepać, pleść itp. trzy po trzy «mówić bez sensu, mówić głupstwa»: Pleciesz trzy po trzy, Siemion... Wódka uderzyła ci do głowy... J. Brzechwa, Owoc. 2. Ktoś nie umie do trzech zliczyć; ktoś wygląda, jakby nie umiał do… …   Słownik frazeologiczny

  • bredzenie — n I rzecz. od bredzić Bredzenie chorego …   Słownik języka polskiego

  • bzdurzyć — ndk VIb, bzdurzyćrzę, bzdurzyćrzysz, bzdurz, bzdurzyćrzył pot. «pleść bzdury, głupstwa; mówić o rzeczach błahych; bredzić, bajać, paplać» …   Słownik języka polskiego

  • chrzanić — ndk VIa, chrzanićnię, chrzanićnisz, chrzań, chrzanićnił, chrzanićniony 1. wulg. «mówić głupstwa, pleść bzdury; bredzić, ględzić» 2. wulg. «robić coś źle, nieudolnie; partaczyć» …   Słownik języka polskiego

  • gorączka — ż III, CMs. gorączkaczce; zwykle blm 1. «temperatura ciała podwyższona ponad stan normalny, występująca w wielu chorobach» Wysoka, silna gorączka. Mieć, mierzyć gorączkę. Dostać gorączki. Bredzić, majaczyć w gorączce. Gorączka spada, rośnie. ∆… …   Słownik języka polskiego